Zachowanie bezpieczeństwa grzejników w łazience (i ich suchości)
Umieszczenie grzejników podczerwieni w łazience to w istocie walka z parą wodną. W powietrzu cały czas jest wilgoć, a przy podłączaniu tych urządzeń największym problemem jest wyciek prądu spowodowany kondensacją. Aby osiągnąć pełną izolację elektryczną, nie można polegać tylko na elementach „odpornych na wodę”. Potrzebny jest rzeczywy, fizyczny bariera pomiędzy fazami prądu a metalowym korpusem urządzenia.
Klasa IP66
Gdy widzimy oznaczenie IP66, oznacza to, że urządzenie jest chronione przed kurzem oraz strumieniami wody o wysokim ciśnieniu. W łazience to właśnie ta ochrona zapobiega osadzaniu się pary na punktach kontaktu grzałki.
Używamy trwałych uszczelek oraz wzmacnianych złączy kablowych, aby zapobiec dostępowi wilgoci do wnętrza urządzenia. Dlaczego? Ponieważ jeśli wilgoć dotknie tych punktów kontaktu, dochodzi do wycieku prądu. Aby temu zapobiec, używamy oprawek wykonanych z materiałów, które w ogóle nie wchłaniają wody.
Ciepło, wilgoć i ryzyko porażenia prądem
Większość tych urządzeń używa lamp o krótkich falach. One szybko osiągają pełną temperaturę. Problem polega na tym, że szybkie nagrzewanie powoduje rozszerzanie i kurczenie się elementów urządzenia, co może uszkodzić uszczelki. Dlatego używamy uszczelek silikonowych – one zachowują elastyczność i pozwalają na dobrą izolację, nawet gdy lampa jest włączana i wyłączana przez cały dzień.
Proszę mieć również na uwadze, aby połączenie z ziemią było doskonałe. Złączamy zewnętrzną obudowę bezpośrednio z systemem uziemiającym budynku. To element bezpieczeństwa – jeśli uszczelka zostanie uszkodzona i przewód pod napięciem dotknie obudowy, wyłącznik natychmiast się włączy. Chcemy, aby prąd został natychmiast przerwany, a nie aby obudowa pozostała pod napięciem i ktoś mógł ją dotknąć.
Kompromis
Problem polega na tym, że gdy obudowę zamkniemy tak szczelnie, ciepło nie ma gdzie uciec. Pełnie hermetyczna obudowa typu IP66 gromadzi znacznie więcej ciepła wokół wewnętrznych elementów niż otwarty grzejnik. Dlatego nie możemy używać taniego kabla. Potrzebne są kable odporne na wysokie temperatury – np. kable wyłożone PTFE lub silikonem – aby izolacja nie topniała ani nie stawała się krucha z upływem czasu. Bądźmy też uważni na rozmiar obudowy – jeśli jest za mała, ciepło będzie się gromadzić, a lampy nie będą pracować tak długo.